2ο Γυμνάσιο Αλεξανδρούπολης

Ιστορία και δράσεις Η Αλεξανδρούπολη είναι μια σύγχρονη πόλη της Θράκης και πρωτεύουσα του Νομού Έβρου. Βρίσκεται στο βορειανατολικό άκρο της Ελλάδας και απέχει μόλις 43 χλμ. από τα ελληνοτουρκικά σύνορα και 300 χλμ. από την Κωνσταντινούπολη. Αποτελεί σημαντικό λιμάνι και εμπορικό κέντρο και κατέχει στρατηγική γεωγραφική θέση συνδέοντας την Ευρώπη με την Ασία. Η σημερινή πόλη βρίσκεται στη θέση της αρχαίας Σάλης, πόλης με έντονη παρουσία κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα, σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο. Η Σάλη αποτελούσε μία εκ των πόλεων της Σαμοθρακικής Περαίας (Μεσημβρία, Ζώνη, Σάλη, Δρυς, Τέμπυρα και Χαράκωμα) Το 1850 περίπου δημιουργείται ο πρώτος οικισμός από Αινίτες, Μακρινούς και Μαρωνίτες ψαράδες με την ονομασία Δεδέ-Αγάτς. Κατά την επικρατέστερη εκδοχή, η συγκεκριμένη ονομασία στα τουρκικά σημαίνει «δέντρο του παππού» και βασιζόταν σε τοπική παράδοση σχετικά με έναν σοφό δερβίση, που πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στη σκιά ενός τοπικού δέντρου και, τελικά, ετάφη δίπλα σε αυτό. Υπάρχει ωστόσο και η άλλη άποψη, ότι σημαίνει το «Δάσος της Δρυός», από το αναμφισβήτητο γεγονός ότι όλη η ευρύτερη περιοχή όπου κτίσθηκε η νέα πόλη καλύπτεται από μεγάλα και πυκνοφυτευμένα δέντρα δρυός. Το 1871 έφτασε, στο μικρό αρχικά ψαροχώρι, ο σιδηρόδρομος, ένα γεγονός που θα σημαδέψει την ιστορία και το μέλλον του. Ο Οθωμανικός έλεγχος της πόλης διήρκεσε μέχρι και τους Βαλκανικούς πολέμους. Στις 8 Νοεμβρίου του 1912 το Δεδέαγατς και ο σταθμός του καταλήφθηκαν από τις βουλγαρικές δυνάμεις . Στις 11 Ιουλίου 1913 θα περάσει στα χέρια των Ελλήνων. Ωστόσο, με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου, 10 Αυγούστου 1913, το Δεδέαγατς θα ξαναπεράσει στα χέρια της Βουλγαρίας μαζί με την υπόλοιπη Δυτική Θράκη, για να απελευθερωθεί τελικά και να ενσωματωθεί στον εθνικό κορμό στις 14 Μαΐου του 1920. Από τις πρώτες ημέρες της απελευθέρωσης της πόλης αποφασίστηκε να μετονονομαστεί η πόλη από Δεδέαγατς σε Νεάπολη, καθώς αποτελούσε ως τότε την νεότερη Ελληνική πόλη. Αργότερα όμως, την ίδια χρονιά, ο βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄, επισκέφθηκε την πόλη και οι τοπικές αρχές αποφάσισαν να μετονομάσουν την πόλη σε Αλεξανδρούπολη, προς τιμήν του. Η επισημοποίηση της ονομασίας «Αλεξανδρούπολη» θα πραγματοποιηθεί το Φθινόπωρο του 1921. Η Λεονταρίδειος σχολή όπου στεγάζεται το Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ιεράς Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως αποτελεί ένα νεοκλασικό κτήριο του 1909 δωρεά του Μαρωνίτη εμπόρου Αντώνη Λεονταρίδη. Ως το 1972 λειτουργούσε ως εξατάξιο Γυμνάσιο. Το σημερινό 2ο Γυμνάσιο αποτελούσε μέρος της Λεονταριδείου σχολής και βρισκόταν στον αύλειο χώρο του Αγίου Νικολάου. Εκεί φοιτούσαν μόνο κορίτσια. Αργότερα, μετακόμισε στο σημερινό 3ο ΓΕΛ με την ονομασία «Γυμνάσιο Θηλέων».Το σχολικό έτος 1979-80, με απόφαση του υπουργείου παιδείας μετονομάστηκε σε «2ο Γυμνάσιο Αλεξανδρούπολης». Λίγα χρόνια αργότερα με την ίδρυση του Πολυκλαδικού Λυκείου μεταφέρθηκε στον χώρο του 3ου Γυμνασίου Αλεξανδρούπολης και τα δύο σχολεία συστεγάστηκαν.Το 1997 ολοκληρώνεται η ανέγερση του νέου διδακτηρίου στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου και έτσι το 2ο Γυμνάσιο Αλεξανδρούπολης αποκτά επιτέλους τον δικό του χώρο, ενώ εντάσσεται σε πιλοτικό πρόγραμμα και λειτουργεί με διαφορετικές αίθουσες διδασκαλίας για κάθε μάθημα. Το κτήριο διαθέτει, επίσης, αίθουσα εκδηλώσεων, βιβλιοθήκη, εργαστήρια πληροφορικής και τεχνολογίας. Σήμερα, στο σχολείο μας φοιτούν περίπου 400 μαθητές που προέρχονται από την Αλεξανδρούπολη, αλλά και από γειτονικούς οικισμούς και υπηρετούν περίπου 25 εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων. Λειτουργούν 15 τμήματα, 5 ανά τάξη καθώς και τμήματα ένταξης. Διαχρονικά, υλοποιούνται εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα ( etwinning & erasmus), με πιο πρόσφατο το πρόγραμμα Erasmus+ με τίτλο «Jardin Pedagogique, Gaspillage Alimentaire», διετούς διάρκειας, το οποίο εγκρίθηκε κατά το σχολικό έτος 2020-21 με τη συμμετοχή τεσσάρων σχολείων. Τα σχολεία των εταίρων του προγράμματος είναι το ένα από τη Γαλλία και δύο σχολεία από τη Ρουμανία. Αλεξανδρούπολη – Φως στην Ιστορία